Archive for July, 2010

Yaklaşık 20 gün kadar önce yeni evime taşındım, bir çoğunuz duymuş ya da görmüşsünüzdür. (Bu da beni ne kadar az kişinin okuduğunun ispatı tabii bir yerde.) Alışkanlıklardan vazgeçmek zordur malumunuz; ben doldurulması günler alan ağır koliler, fermuarları zor kapanan valizler, etrafta uçuşan yatak-yorganlar ve kırıldı kırılacak korkusuyla ömrümden ömür götüren bardak-çanaklar eşliğinde en büyük alışkanlığımdan vazgeçtim. Ama başlıktan da anlaşılacağı gibi amacım nasıl yorulduğum, bittiğim, tükendiğim konusunda serzenmek değil pek. Yine de yaptım, o ayrı.

Benim kedi sanıyorum 3 aydır falan benimle, Berrin daha iyi bilir tarihi. Küçük bir operasyon geçirttik kendisine, büyük bir alışkanlığından vazgeçti o da. Dalga geçtim hatta bir süre “Oğlum senin için şöyle böyle diyorlar.” diye, anlamadı pek ama. Yeni evimize taşınınca evin giriş katında olmasından faydalandı, bana ‘şöyle böyle’ olmadığını ispatlamaya çalıştı sıpa. Diğer evde de bir kaç taşkınlığı olmuştu ama poşetleri parçalamak, orayı burayı tırmalamak gibi normal karşılanacak şeylerdi.

Oturma odasındaydım bugün, mır mır ses etti içerden bana sesleniyor sandım. (Evet, yalnız yaşamak tahmin ettiğinizden de zor.) Gittim yatak odasına, ne görsem iyi. Bizimki almış bir sokak kedisini içeri, ona mır mır ediyor sıpa. Kovaladım hemen pis, ahlaksız, utanmaz sokak kedisini; terlik salladım arkasından, “Ağzını yırtarım senin. Görmeyeceğim seni bir daha oğlumun etrafında.” diye bağırdım falan tabii, geri durmadım. Sonra aldım bizim oğlanı anlatmaya çalıştım; “Bak,” dedim.”Sokak kadını o. (sokak kedisi ve dişi sonuçta) Hastalık kaparsın, Allah korusun. Hem o senin mamanın peşinde, kandırıyor seni. Eller kıymet bilmez annem.” Üzüldü tabii bizimki, “Seviyorum.” der gibi baktı, hızımı alamadım devam ettim ben de. “O dedim sokaklarda yatıyor bak, sen de mi onunla gideceksin? Burada rahatın yerinde, sokakta yaşıyamazsın sen.” dedim. “Aşkla karın doymuyor oğlum; kaç gün açta, açıkta durabileceksin?” dedim. İyice oğlunun Rus kızla evlenmesini engellemeye çalışan kaynana modeline büründüm böyle. “Ama sen de babam için böyle düşünseydin şimdi ben olmazdım” der gibi baktı, yanlış anlamadıysam. Nereden öğreniyorsa bu lafları. Evlatlık olduğu gerçeğini anlattım ben de. Kromozomlardan falan bahsettim biraz, hangi hayvan türüyle çiftleşirsem çiftleşeyim zaten ortaya bir kedi çıkamaz demeye getirdim olayı. Bu kısmı anladığı konusunda biraz şüpheliyim ama. Acısıyla yalnız bıraktım zaten sonra da.

Şimdi konuşmuyoruz, tavır yapıyor bana aklınca. Az önce mutfak camına bir baktım, bu kez iki kediyi birden sokmaya çalışıyor. Az öteye mama attım o kediler için, baktım bizimkini sattılar hemen mamaya gittiler. “Anladın mı şimdi yarım akıllı?” dedim bir de üstüne. Somurtmuş, patates gibi yatıyor salonun penceresinde şimdi. Az burnu sürtsün bakalım.